Απαραίτητο – ανεξάρτητα από το πόσο μικρό ή μεγάλο είναι
Το ήσυχο χωριό Wiech am Randen, στον δήμο Tengen, χωρίζεται από την μητρόπολη São Leopoldo στη νότια Βραζιλία από περισσότερους από 230.000 κατοίκους και σχεδόν 10.500 χιλιόμετρα. Κι όμως, τα δύο μέρη μοιράζονται βασικές ομοιότητες κάθε μέρα: Και τα δύο αποτελούν μέρος του ομίλου STIHL και είναι απαραίτητα ως μέρος του δικτύου παραγωγής. Ανεξάρτητα από το πόσο μεγάλο ή μικρό είναι το αντίστοιχο φυτό.
Τένγκεν. Ένας μικρός χώρος που αποπνέει ηρεμία και γαλήνη. Ο δήμος συνορεύει με την Ελβετία στα ανατολικά, νότια και δυτικά. Έχει πανοραμική θέα σε απαλούς λόφους, λιβάδια και δάση. Τις πολύ καθαρές μέρες, μπορείτε ακόμη και να δείτε τη λίμνη Κωνσταντία στον ορίζοντα. Το Tengen είναι ένα θέρετρο ευεξίας με καθαρό αέρα – ιδανικό για βαθιές αναπνοές. Όσοι μεγαλώνουν εδώ σπάνια φεύγουν.
Ο Ρόλαντ Ρεστλ έχει βαθιές ρίζες στην περιοχή. Τώρα έχει βρει και μια επαγγελματική στέγη εδώ, στο Εργοστάσιο 3 της STIHL, το οποίο βρίσκεται στο Wiechs am Randen, μια περιοχή του Tengen, από το 1960. Ο πατέρας και ο παππούς του εργάζονταν με πριόνια, οπότε αρχικά έγινε ξυλουργός. Εργάζεται στην STIHL από το 2011, ανταλλάσσοντας το επάγγελμα των πριονιών και της ξυλουργικής με μια θέση χειριστή εργοστασίου. Ο αγαπημένος του σταθμός είναι ο κόφτης λέιζερ για τα μαχαίρια βούρτσας. «Η δουλειά είναι ποικίλη και απαιτητική.» Αλλά αυτό που του αρέσει περισσότερο είναι η εγγύτητα στη μικρότερη τοποθεσία εντός του ομίλου STIHL. Ένας οικογενειακός δεσμός είναι πραγματικά κάτι φυσικό για τους 67 υπαλλήλους του εργοστασίου. «Κανείς δεν είναι απλώς ένας αριθμός εδώ. Όλα είναι πολύ προσωπικά, άμεσα και ως επί το πλείστον μη γραφειοκρατικά», λέει χαμογελώντας ο 36χρονος.
Η Jaiane dos Santos Burkner θυμάται ακόμα την πρώτη της μέρα στη STIHL: «Όλοι με χαιρέτησαν, μάλιστα με αγκάλιασαν.» Στην αρχή νόμιζα ότι κάποιος είχε πεθάνει.» Αλλά μετά συνειδητοποίησε ότι επρόκειτο για μια ομαδική πρωινή ιεροτελεστία με την οποία ευχόταν ο καθένας στον άλλον ένα καλό ξεκίνημα της ημέρας. Το σπίτι του Jaiane dos Santos Burkner απέχει περισσότερα από 10.000 χιλιόμετρα από αυτό του Roland Restle. Αλλά το ταξίδι της προς την εργασία είναι εξίσου σύντομο – επειδή τώρα ζει σε άμεση γειτνίαση με το εργοστάσιο της STIHL στο Σάο Λεοπόλδο, μια μεγάλη πόλη στην μητροπολιτική περιοχή του Πόρτο Αλέγκρε. Έφυγε από την πόλη της ειδικά για να αναλάβει την εργασία της στην παραγωγή πλαστικών. Δεν το μετάνιωσε ποτέ: «Η αρχικά ορισμένου χρόνου θέση μου έχει πλέον μετατραπεί σε δεκαετή.» Έχει ήδη μεταδώσει ενθουσιασμό στους δύο γιους της για την STIHL – και οι δύο θέλουν οπωσδήποτε να συνεχίσουν να εργάζονται για την παγκόσμια εταιρεία με ρίζες από τη Σουηβία.
Πώς ξεκίνησαν όλα
Πριν από 60 χρόνια, μια συναισθηματική σύνδεση οδήγησε στην τοποθέτηση του θεμέλιου λίθου για την STIHL στο Wiechs am Randen. Ο τοπικός ιερέας είχε συνάντηση με τον Andreas Stihl και συζήτησε τις ανησυχίες του για την αυξανόμενη ανεργία και την προοπτική μιας αγροτικής εξόδου. Καθώς ο Andreas Stihl ένιωθε μια βαθιά σύνδεση με τον τόπο γέννησης του πατέρα του, αποφάσισε να βοηθήσει. Η πρώτη μονάδα παραγωγής έξω από τα κεντρικά γραφεία στο Βάιμπλινγκεν χτίστηκε στο κέντρο του δήμου, με έξι υπαλλήλους. Η Βραζιλία ακολούθησε 13 χρόνια αργότερα, αλλά ήταν επίσης πρωτοπορία: Η πρώτη παραγωγή της STIHL στο εξωτερικό. Αρχικά, μόνο περίπου 500 μηχανήματα παράγονταν κάθε χρόνο στην πόλη, η οποία θεωρείται το «λίκνο των Γερμανών μεταναστών». Σήμερα, η εξειδίκευσή της στη χύτευση μαγνησίου υπό πίεση, στα πλαστικά, στην παραγωγή στροφαλοφόρων αξόνων και ράβδων την καθιστά αναπόσπαστο κομμάτι του ομίλου STIHL, ειδικά λόγω της παραγωγής κυλίνδρων. Οι κύλινδροι «κατασκευασμένοι στη Βραζιλία» καλύπτουν περισσότερο από το 90% της ζήτησης σε ολόκληρο τον Όμιλο.
Αυτό είναι κάτι για το οποίο ο Gilmar Rodrigues Palagem είναι περήφανος. Υπέβαλε επίμονα αίτηση εργασίας μήνα με τον μήνα, προκειμένου να γίνει τελικά και ο ίδιος μέρος αυτής της ιστορίας επιτυχίας. Εντάχθηκε το 2004 και έκτοτε βρίσκεται εδώ. Σήμερα εργάζεται στο χυτήριο κυλίνδρων, έχει εκπαιδευτεί ως μηχανικός ακριβείας και αυτή τη στιγμή σπουδάζει μερικής απασχόλησης για να γίνει διευθυντής παραγωγής: «Στόχος μου είναι να αποκτήσω πολλές γνώσεις ώστε να είμαι έτοιμος για μελλοντικές ευκαιρίες στην εταιρεία.» Θέλω να μεγαλώσω και να εξελιχθώ εδώ.» Η δέσμευση αποδίδει, όπως γνωρίζει και η Φελιζίτας Θίελ. Η 46χρονη έχει ήδη κάνει «σχεδόν όλες τις δουλειές» στα 15 χρόνια που εργάζεται στο Wiechs am Randen, αναφέρει. Σήμερα, ο εκπαιδευμένος κατασκευαστής προτύπων εκτύπωσης εργάζεται στον τομέα της διασφάλισης ποιότητας και είναι Πρόεδρος του Συμβουλίου Εργαζομένων. Από την εμπειρία της, στο Wiechs κάνουν τα πράγματα λίγο διαφορετικά από τον υπόλοιπο κόσμο – και αυτό της αρέσει. Έχει πολύ καλή γνώμη για την ιστοσελίδα της: «Έχουμε σημειώσει σημαντική πρόοδο, αποδεικνύοντας επανειλημμένα τι μπορούμε να κάνουμε και πόσο σημαντικοί είμαστε για ολόκληρο τον όμιλο». Η κατασκευή λαβών αλουμινίου με και χωρίς θέρμανση, καθώς και η παραγωγή μαχαιριών με βούρτσα, αποτελούν μικρούς, λεπτούς και σημαντικούς παράγοντες διαφοροποίησης για αυτόν τον ιστότοπο.
Περήφανος για την «Ακαδημία»
Μερικές φορές ο Holger Vollmer βλέπει τον εαυτό του και την ομάδα του ως μια «Ακαδημία» εντός του ομίλου STIHL. «Συναρμολογούμε και παράγουμε σε ένα μέρος.» Αυτή είναι μια μεγάλη πρόκληση για όλους μας. «Είμαστε ένα μίνι εργοστάσιο», λέει ο διευθυντής του εργοστασίου, ο οποίος δεν μπορεί να κρύψει πόσο απολαμβάνει αυτή τη θέση μέσα στην εταιρεία. Ο Vollmer είναι ένα τυπικό ταλέντο της STIHL που γεννήθηκε στην περιοχή και έχει αναλάβει μια ποικιλία δραστηριοτήτων στα κεντρικά γραφεία και στο εξωτερικό. Στη συνέχεια, το 2013 του προσφέρθηκε η θέση του διευθυντή εργοστασίου στον μικρό θύλακα στα σύνορα με την Ελβετία. Δεν είναι μόνο το αφεντικό εκεί, αλλά μερικές φορές και ο υπεύθυνος προστασίας εργασίας ή ο πωλητής επώνυμων ειδών καταστήματος. Και τότε και τώρα, είναι σίγουρος για ένα πράγμα: «Μια τοποθεσία σε ένα χωριό δεν έχει καμία σχέση με την ικανότητα.» Με απόδοση μηχανής άνω του 90% και χρόνο διακοπής λειτουργίας μικρότερο από 3,5%, η Wiechs είναι πολύ καλύτερη από τα απαιτούμενα βασικά στοιχεία. Και με τη δική μας λεπίδα τεμαχισμού, «έχουμε αποκλείσει έναν Ασιάτη ανταγωνιστή». Αυτό παρέχει κίνητρο για τα επόμενα χρόνια.
Ενώ ο Vollmer κοιτάζει στο μέλλον με πολλές ιδέες, ο Luis Carlos de Souza κοιτάζει ήδη λίγο πίσω. Ο 57χρονος προετοιμάζεται για τη συνταξιοδότηση με ανάμεικτα συναισθήματα – νιώθει «σαν χθες» που ξεκίνησε στην STIHL. Στην πραγματικότητα, ο αποθηκάριος έχει πλέον πολλά χρόνια εμπειρίας, εκ των οποίων τα 35 τα πέρασε στη STIHL. Εκείνη την εποχή η Βραζιλία πρέπει να ένιωθε λίγο όπως ο Wiechs: «Ήμασταν μια μικρή ομάδα και όλοι γνωρίζαμε τους πάντες.» Υπήρχαν μόνο λίγα κτίρια, ένιωθα σαν οικογένεια. Από τότε η οικογένεια έχει μεγαλώσει πολύ – όπως και η δική του, καθώς ο ντε Σόουζα έχει τρία παιδιά. Δύο από αυτούς έχουν ήδη ακολουθήσει τα βήματά του. Η μεγάλη του ελπίδα είναι ότι ακόμη και η μικρότερη κόρη θα γίνει μια πραγματική STIHL-e. «Ανεξάρτητα από το πόσο μεγάλη ή μικρή είναι, η STIHL παρέμεινε πάντα πιστή στον εαυτό της και στις αξίες της.» Είναι μια επιχείρηση από μια οικογένεια, για πολλές άλλες οικογένειες.
